My Writings. My Thoughts.

>

Curacao, Sustanon250mg en Hielke

// juli 28th, 2016 // Comments Off on Curacao, Sustanon250mg en Hielke // Geen categorie // Geen categorie

In april 1992 vertrokken wij vanaf Schiphol naar Curacao, vol goede moed en zin in het avontuur. Mijn werk terrein werd Marine Basis Parera, wij gingen wonen op Kaya Oncidium, een nieuwe wijk aan de andere kant van het eiland. Het was een pracht dat huis zeg maar villa, gelijkvloers grote woonkamer aansluitend keuken, 2 grote slaapkamers en 2 badkamers. Met daarom heen een gigantische tuin/sahara. De wijk had nog geen lantaarnpalen of telefoon verbinding. Daarvoor moesten we naar Willemstad. En briefwisselingen mijn vrouw schreef wat af. Het eerste dat we kochten waren airco s
voor in de slaapkamer, de temperatuur was 36 graden constant de hele dag, gelukkig was er wind. De eerste maanden had ik nog niet zoveel last van de testosteron, wel een enorme boost prikkelbaar en de mannelijke ongesteldheid. Ik werd geprikt in de ziekenboeg van Parera door steeds verschillende ziekenverplegers, dat was niet fijn. Was natuurlijk een schitterend proefpersoon voor ze. Prik je verkeerd dan zit je niet lekker hoor op een stoel, spuit je het er te snel in, ook niet fijn. Op een gegeven moment deden wij boodschappen in het Suiker tuintje, grootste supermarket op het eiland.
Mijn vrouw was mij op een gegeven moment kwijt. We liepen daar natuurlijk in een korte broek. Er verscheen zonder aanleiding, zonder lekker wijf mijn pikkie, die groeide en groeide het deed gewoon zeer, zo groot zo dik niet te bevatten voor buitenstaanders, ik liep daar te janken en stond bij de diepvriezers om te proberen dat hij kleiner zou worden. Mijn vrouw was ontzet. Dit zou nog wat vaker gaan gebeuren, ik ging door het lint. Woest.
Op de ziekenboeg met hun handen in het haar. Inmiddels had ik een brief gehad van Cees de oprichter van het NKV, goede man wist wat mij overkwam. Hij meldde dat er een capsule op de markt kwam, Andriol. Ik werd door verwezen naar de internist op het eiland. Die schrok zich rot, maar had nog nooit van Klinefelter gehoord. We zitten nu in 2016 en er zijn nog velen die niet op de hoogte zijn van deze aandoening. In ieder geval schreef hij mij Andriol voor, moest maar beginnen met 1 capsule op de dag. Voel je hem aankomen. Van topsporter en sex maniak, verandert in een ouwe lul in 3 maanden tijd. Toen ging ik zelf maar voor doktertje spelen, wat ik heden ten dage nog steeds doe. Zette me op 3 capsules per dag. Dat ging. Toen ik terugkwam in Nederland zette de endocrinoloog mij op 3 morgens en 2 avonds. Maar ook dit hormoon viel niet goed, uiteindelijk ben ik door dit medicijn lactose intolerant geworden, anderen hadden lever problemen en geel zucht. We zochten verder, pleister op het lichaam vond dat helemaal niets, pleister op de balzak, eindelijk iets goeds. Ik moest de pleister kleiner knippen mijn balzak was te klein. Wilde ik sex, dan moest ie eraf moest me douchen en had toen geen zin meer. De fabrikant haalde dit van de markt. Jammer. Androgel/geil de gel, 2 jaar gebruikt viel 8 kilo af. Niet gek trok me 8 tot 10x af per dag. Striant, capsule op je bovenste hoektand. waardeloos slikte het door. Na 3 maanden stond mijn bloed spiegel onder de magische grens van 7. En wat zegt dat, jawel suikerziekte. Ik denk nee he, en ging terug naar de Andriol. Kwam op een nette score te staan van 28 maar daar viel mee te leven, alhoewel als ik tussen 18 en 22 zit veel beter is. Zit nu vanaf 2008 op de Tostran gel uit een doseerpompje, afgelopen jaar kwam ik in het het AMC terecht bij androloog/uroloog Andreas Meisner die begeleidde mij en ik zit nu op 3 pompjes per dag. Toppie, alleen de nare bij verschijnselen zijn nooit weg gegaan. En daar moet je dus mee dealen. Het laatste wat dit veroorzaakt is impotentie. Dan krijg je te horen van de ” experts ” dat hoort bij je leeftijd. Nou sorry ik geloof niet meer in sprookjes, heb mij meer verdiept in deze aandoening en moet eerlijk zeggen weet meer dan menig ander. En daar laat ik het bij. Ben nu 60, de Wolven kunnen 100 worden dat wil ik ook graag samen met mijn vrouw.

April 1992 geplaatst op Marine basis Parera Curacao

// juli 28th, 2016 // Comments Off on April 1992 geplaatst op Marine basis Parera Curacao // Geen categorie // Geen categorie

Lot genoot dag dit keer in Houten

// juli 27th, 2016 // Comments Off on Lot genoot dag dit keer in Houten // Geen categorie // Geen categorie

Houten was de plek waar het NKV zich verschool, in een kerk liever gezegd achter de kerk. In een duistere ruimte als je daar kwam de eerste keer kwam kreeg je een naar gevoel van binnen. Toen ik daar kwam na mijn west plaatsing van 3 jaar op Curacao, en inmiddels was bloot gesteld aan de Sustanon250mg en daarna de Andriol. Heb ik mij aangemeld als lid. Want er was in Nederland niets op dit gebied. Kreeg allereerst al de opmerking dat ik geen Klinefelter kon zijn. Omdat ik bij de Koninklijke Marine zat. Klopt wij worden niet aangenomen bij defensie. Tja, ik had de mazzel dat dat engeltje toen al aanwezig, die mij begeleid door mijn hele leven heen. De keuring was met 64 man, er werden daar 3 van aangenomen, waar onder ik. Maar goed, ik kon eindelijk met ze mee praten over de kommer en de kwel. En ging na afloop met een kut gevoel naar huis. Toen ik voorzitter was heb ik dit gelijk verandert, ben nu daar al 8 jaar weg. En jawel het is zoals het was, in de kerk. Schiet niet op met die mensen. En zich verbazen dat ze maar 380 leden hebben in al die 25 jaar. Op zeker moment kwam daar een moeder aan met haar zoon van 17 jaar. Hij werd in de groep gezet, hij wist niets en zijn moeder had hem niet vertelt dat hij onvruchtbaar was. Het jochie was in shock, snap ik. Daarna hebben we hem nooit meer gezien. Het is de taak van een vereniging om dit beter te begeleiden, en een waarschuwing aan hulpverleners om dit te beseffen. Deze week ga ik beginnen met mijn verhaal op Curacao, het is niet meer zo warm, mijn mannelijke ongesteldheid is bijna weg. Dus het wordt tijd voor het vervolg.

Hormonen de warmte en de arts-seksuoloog

// juli 26th, 2016 // Comments Off on Hormonen de warmte en de arts-seksuoloog // Geen categorie // Geen categorie

Tjonge, de warmte speelt mij tegen om verder te schrijven. Wordt met de dag geiler, en heb slaap problemen. En geil zijn is niet meer zo erg als het was. Het ging nergens over, maar een vrouw is om de 4 weken ongesteld. Wij ook alleen in een andere vorm. Je voelt het aankomen eerst niet had het niet door, maar prikkelbaar tot woedeaanvallen, acne, rood hoofd en de vele opvliegers. Ben blij dat ik contact heb gezocht met Rik Lunsen arts seksuoloog van het AMC, ik zag hem op TV bij Late night het ging over hormonen. De eerste keer kwam alle frustratie eruit van al die jaren ploeteren de onmacht de pijn, het onbegrip. Zat te janken als een klein kind. Hij gaf me een pilletje, die ondanks alles nare bijwerkingen had, het zal ook niet. Na een klein jaar was ik deze vervelende hormonen chaos kwijt, wil niet zeggen dat de geilheid weg is. Maar het is beduidend minder. Dank je wel Rik,waar was je toen de ellende begon, dat zelfde geldt voor Andreas Meisner, androloog/uroloog die me op het goede spoor heeft gezet wat betreft de hormonen. Maar is nog veel te doen, ik vertel mijn eigen verhaal, maar dit treft mij niet alleen. Deze jongens/mannen die ten prooi vielen aan Andriol en Sustanon250mg hebben het ook. Ik ben me nu aan voorbereiden over Sustanon250mg, Curacao en Hielke, dat was geen pret weet het nog als de dag van gisteren. Maar ik moet het schrijven, om een voorbeeld te zijn. Om hulpverleners, artsen, psychologen etc wakker te schudden wat er gebeurt met ons.

Joe Cocker

// juli 25th, 2016 // Comments Off on Joe Cocker // Geen categorie // Geen categorie

Aruba 1974

// juli 25th, 2016 // Comments Off on Aruba 1974 // Geen categorie // Geen categorie

Ik neem jullie mee terug naar 1974 toen ik nog niet wist wat er boven mijn hoofd hing. Werd door de Koninklijke Marine uitgezonden naar Aruba voor 9 maanden.Schitterend toch als kindjongen van 18 naar de Antillen. Leerde daar wat Seks was, want mijn ouders hebben mij nooit vertelt van de bloemetjes en de bijtjes. Een hele ervaring hoor, was gelegerd op MSK Savaneta als je de poort uitging en je ging linksaf kwam je in Oranjestad wat verder door op Eagle beach het marine paradijs. Toen kon ik nog gewoon tegen de warmte. Ging je rechtsaf dan kwam je in San Nicolas, daar zat de Shell, daar zaten de vele bordelen en de vele puta/hoertjes. In het begin van de term ging ik regelmatig links af, maar de roep Seks kwam steeds meer in beeld. Socky socky is pijpen. En dat voor 10 Antilliaanse guldens. Maar toen ik een keer met een meisje in bed lag, kwam haar vriendin even langs. Tja, ik heb natuurlijk borstvorming en de dame in kwestie kwam uit Columbia, waar trans sekualiteit en intersex heel normaal is. Ze zei tegen mij dat ik een hermafodiet was. En ikke wist totaal niet wat mij overkwam, en kwam vervolgens 3 maanden niet meer in San Nicolas. Uit mijn woorden begrijp je dat er met mijn seks leven niets mis was, ik heb mijn vrouw nooit horen klagen. Ondanks dat het een klein pikkie was, stond ie ruim zijn mannetje. Toen ik later terug kwam in San Nicolas, liet ik me dus pijpen want dan hoefde ik mijn bovenkleding niet uit te doen. Wat ik ook zo mooi vond, de jukebox die speelde vooral muziek van Joe Cocker, en gelijkertijd speelde er een klein filmpje met schaars geklede meisjes, jammie !!!

On the beach Chris Rea

// juli 25th, 2016 // Comments Off on On the beach Chris Rea // Geen categorie // Geen categorie

Curacao

// juli 23rd, 2016 // Comments Off on Curacao // Geen categorie // Geen categorie

Proviron

// juli 21st, 2016 // Comments Off on Proviron // Geen categorie // Geen categorie

In 1990 werd ik overgeplaatst van de varende plaatsing, naar de korporaals opleiding in Amsterdam want we moeten toch verder met onze carriere.
Het was een pittige opleiding op de hotelschool Amsterdam waar je normaal 4 jaar doet over deze opleiding, maar de Marine het weet te persen in 2 jaar. Voor mij was dit drama, want heb genoeg problemen in de klas gehad. Ook als kind zijnde. In het tweede jaar kwam er in enen een mededeling moest me melden bij de ziekenboeg in Amsterdam. Driehuis had besloten om mij Proviron te geven, de eerste aanvaring met de ellende. Dat deed de studie ook geen recht, want ik kreeg constant een rode kop acne stak de kop op en had opvliegers. Je snapt dit was einde oefening korporaals opleiding. Kon nog wel mijn SVH papieren halen van zowel gastheer en kok, en vakbekwaamheid cafe bedrijf. Ik werd overgeplaatst naar Willemsoord in Den Helder, maar redde het niet, stortte in. En kwam weer op SMD terecht, waar ze inmiddels iets meer wisten over Proviron en dat dat geen bloedspiegels liet zien. Dus stoppen. Wat nu, ik zag de ze denken. De eerste psycholoog werd ingeschakeld, nou dat schoot niet op. Men wist niet wat ze met mij aan moesten. OP SMD moet je verplicht sporten, niet mijn dingetje maar wat mot, dat mot. Vond badminton wel leuk, kon het aardig. maar verder. Net als vroeger, nou dan neem ik Hielke wel. Moest ook zwemmen, maar daar kon ik onderuit komen. Het voordeel was op SMD dat je je voorkeur kon uitspreken over je nieuwe plaatsing. Ik wilde wel met mijn vrouw voor 3 jaar naar Curacao, dat werd gehonoreerd. Maar tussendoor kwamen ze in enen met de Sustanon250mg de injectie. Dus voordat ik werd uitgezonden naar de West werd ik meerdere keren behandeld met dit afbijtmiddel.

De eerste keer de spuit, het ging volgens het boekje het spul stond in de koelkast, ik kreeg het in mijn handen gedrukt met de mededeling hou het maar 10 minuten vast dan wordt het wat warmer en spuit het wat makkelijker. Zo gezegd zo gedaan willoos slachtoffer van de onkunde medische wereld. Moest op mijn buik gaan liggen, de bil werd in positie gebracht en de spuit werd gezet pijnlijk want de naald was dikker en holler dan de meeste injectie naalden. Maar het ging volgens het boekje. Langzaam ! Die dag vernam ik nog niets, maar toen de nacht een verschrikkelijke jeuk allergie. Werd opgenomen in de ziekenboeg in paniek, en zij stonden met hun haar in de handen. Morgens spoedoverleg met de medische top. Maar ja, wat er in zit haal je er niet meer uit. De dagen daarna mijn spirit maakte overuren. Ik kreeg een fiets en was hele dagen op pad. In die periode badmintonnen geen grap sloeg me een tennisarm, dus ging met links spelen tennisarm. Ging hardlopen met de mariniers op het strand, knieen kapoet. Ze stuurden me naar huis, om bij te komen. Vergaten daarbij dat het niet alleen lichamelijk was, maar psychisch was er wat geknapt. Mijn vrouw was niet amused. Tweede psycholoog werd gelanceerd, werd ook niks. Je snapt dat deze man compleet veranderde in een ongeleid projectiel, met het minste geringste op de kast. Ten koste van de mensen waar je van houdt, die het niet begrepen, pas toen ik ervaring verhaal schreef in Mijn geheim werd er veel duidelijk. Het verhaal heeft velen van ons de gelegenheid gegeven om de buitenwacht te informeren. Alleen het verhaal over testosteron in wat voor vorm dan ook dat kennen ze nog niet. Afijn, we gingen naar Curacao voor 3 jaar, daar ga ik het later over hebben. Ben er nu wel even klaar mee.

15 jaar goede jaren en 15 jaar nare jaren bij de Marine.

// juli 21st, 2016 // Comments Off on 15 jaar goede jaren en 15 jaar nare jaren bij de Marine. // Geen categorie // Geen categorie

Na mijn hernia operatie en herstel, moet je worden goed gekeurd om weer te mogen varen. Deze keuring gebeurde door een marine arts. Hij keurde mij goed, maar liet terloops iets vallen van je kon weleens het Klinefelter syndroom hebben. Ik stond met de rug naar hem toe in mijn blote kont, dus hij kon het goed zien. Verder ging hij er niet op in. Dit was in 1985. Mijn vrouw en ik hadden een kinderwens, we hebben veel geoefend maar er kwam niets. Mijn vrouw liet zich onderzoeken werd niets gevonden, toen was ik aan de beurt. Moest mijn kwakkie in een buisje spuiten, en ik vervoerde het in mijn onderbroek naar de ziekenboeg. De eerste keer ging het fout dat zagen ze wel in. De tweede keer moest ik naar het marine hospitaal in Overveen, daar werd het wat professioneler opgepakt. Vlak voor de Kerst kregen we het bericht of ik met mijn vrouw naar Overveen wilde komen bij de internist. Die keek ons weemoedig aan en zei ik heb geen leuk nieuws voor jullie, u bent onvruchtbaar en zal nooit kinderen kunnen krijgen. Enne u heeft het Klinefelter syndroom. Pats weg droom. Hij wenste ons nog fijne feestdagen toe, en dat was het. We waren uit het veld geslagen, dat syndroom boeide me op dat moment niet. Geen kinderen, we gingen een rouwproces in. Dat duurde met recht jaren daar ik geplaatst was op een hydrografisch boot, en men niet wist wat eraan de hand was. Ik dronk een aardig biertje mee met de jongens, maar het werd alleen maar erger. Toen barstte de bom, en werd ik overgeplaatst naar Sociaal Medische Dienst in Driehuis. Daar wisten ze het wel, maar begeleiding liet te wensen over. De arts die mij had goedgekeurd was er toen nog. Maar die wist het ook niet, wist wel te vertellen dat er in Utrecht iets was voor Klinefelter. En daar ben ik uiteindelijk terecht gekomen. Maar het ging niet van harte, tenslotte wist ik helemaal niets. En wat ik daar hoorde gruwde ik van. Ik dacht dat is niet voor mij bestemd. Maar helaas pindakaas, ik moest er ook aan geloven. Overgeleverd aan de testosteron.